.png)
ျမန္မာ့ ဖြတ္ေဘာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ၿပိဳင္ပြဲကို ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလး ၿမိဳ႕ႀကီး (၂) ခုတြင္ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာဖြင့္လွစ္လိုက္ၿပီဟု သတင္းမ်ားတြင္ ဖတ္လိုက္ရေပသည္။ ျမန္မာ့ ဖြတ္ေဘာအသင္းရဲ႔ ဖြတ္သံသရာသည္ နအဖ အာဏာရွင္လက္ေအာက္တြင္ ဖြတ္ျဖစ္ရံုမက ဖြတ္ေျခစြမ္းမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာသို႔ တိုးမေပါက္ခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာျမင့္ခဲ့ေခ်ၿပီ။
ယခုတစ္ဖန္ ျမန္မာ ေနရွယ္နယ္လိဂ္ဟု နာမည္တစ္မ်ိဳးေျပာင္းကာ ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီးအား အာရံုလွည့္စားရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာ လုပ္ေဆာင္ေနၾကေပသည္၊ ျမန္မာ့ေဘာလံုးေလာကကို အမွန္တကယ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစခ်င္သည့္ ေစတနာထက္ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အျမတ္ထုတ္ဖို႔က ပိုမ်ားေနသည္ဟု လူအမ်ားစုက သတ္မွတ္ထားၾကေပသည္၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ ျမန္မာျပည္သူလူထုႀကီးအား ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မ၀င္စားေစရန္ နအဖက အထူးႀကံရြယ္ထားေပသည္၊ နအဖႏွင့္ ဖေအတူ မေအကြဲမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ျပည္သူ႔ ဂုတ္ေသြးစုတ္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္ရွင္ႀကီးဆိုသူမ်ားကလည္း နအဖအႀကိဳက္ အလုိက္ေဆာင္ကာ မ်က္ႏွာခ်ိဳသြမ္း အရူးခ်ီးပန္း လုပ္ကာ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကေပသည္၊ အထူးသျဖင့္ ထူးထေရးဒင္း ပိုင္ရွင္ ေတဇသည္ ျမန္မာျပည္ႀကီးတစ္ခုလံုး၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းစုမ်ားကို လက္၀ါးႀကီး အုပ္ကာ နအဖ သက္ဆိုးရွည္ေရးအတြက္ နည္းေပါင္းစံုႏွင့္ ညစ္ပတ္စြာ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးေနသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။
ယခုလို ျမန္မာ့ ဖြတ္ေဘာပြဲကို က်င္းပျခင္းေၾကာင့္
၁။ ေလာင္းကစားလုပ္ငန္းမ်ား မိႈလိုေပါမ်ားလာျခင္း၊
၂။ ခိုးဆိုးလုယက္မႈမ်ား မ်ားျပားလာျခင္း၊
၃။ စီးပြားေရး ပိုမိုဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးျခင္း၊
၄။ အက်င့္စာရိတၱ ဆိုးရြားစြာ ပ်က္စီးျခင္း၊
၅။ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအတြက္ စိတ္ပါ၀င္စားမႈ မရွိျခင္း၊
ဆိုသည့္ အက်ိဳးတရားမ်ားကို လက္ေတြ႔ခံစားၾကရမည္ျဖစ္သည္၊ ျမန္မာ့ ဖြတ္ေဘာေလာက အဆင့္အတန္း ျမင့္သည္ မျမင့္သည္ထက္ ျပည္သူ႔ ခံစားေပါက္ကြဲမႈေဒါသတို႔သည္ နအဖ ဖက္မလွည့္ေရးသည္သာ အဓိကအျဖစ္သတ္မွတ္ထားေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့ ဖြတ္ေဘာေလာကႀကီးသည္ ဖြတ္သံသရာ လည္ေနဦးမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။
စက္တင္ဘာလသည္ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလံုး၏ ရင္ထုမနာ ယူႀကံဳးမရျဖစ္ခဲ့ရသည့္ လျဖစ္ေပသည္၊ ဒီစက္တင္ဘာမွာ မိမိတို႔ အထြတ္အျမတ္ထား ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ သာသနာကို နအဖ စစ္အာဏာရွင္က ရက္ရက္စက္စက္ ၿဖိဳခြဲဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္၊ ဒီစက္တင္ဘာမွာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူေတြရဲ႕ေသြးေတြ ေျမခခဲ့ရသည္၊ ဒီစက္တင္ဘာမွာ မတရားဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ျခယ္သည့္ အာဏာရွင္ေတြကို ေတာ္လွန္သည့္ ေတာ္လွန္ေရး၀ိညာဥ္ေတြ ႏိုးထၾကသည္၊ ဒီစက္တင္ဘာသမိုင္းကို ေမ့ေဖ်ာက္ပစ္လို႔ မရ၊ စက္တင္ဘာသည္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားကို ထာ၀ရ ေျခာက္လွန္႔ေစမည္ျဖစ္သည္။
ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးကလည္း နအဖ စစ္မိစၦာေကာင္မ်ားရဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ လိမ္လည္ လွည့္စားမႈမ်ားကို နားမေယာင္ၾကပဲ မိမိတို႔၏ ရည္မွန္ခ်က္ ပန္းတိုင္ျဖစ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေခတ္သို႔ေရာက္ရွိေအာင္ ခိုင္ျမဲေသာလက္တို႔ျဖင့္ ဇြဲ လံု႔လ ၀ိရိယ သတိႀကီးမားစြာထား၍ နအဖ စစ္မိစၦာ ရန္သူအာဏာရွင္ကို စုေပါင္းေတာ္လွန္ ေအာင္ပြဲခံၾကဖို႔ အသင့္အေနအထားရွိေနၾကရန္ အထူးတိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ရေပသည္။
တကၠသိုလ္ ေသာတုဇနဘိကၡဳ (ရန္ကုန္)
Monday, September 7, 2009
ျမန္မာ့ ဖြတ္ေဘာႏွင့္ စက္တင္ဘာ
Sunday, September 6, 2009
ဦးဥတၱမေခတ္ သံဃာ့သမဂၢီမွ ေရႊ၀ါေရာင္ေခတ္ သံဃာ့သမဂၢီသို႔
ေရႊ၀ါေရာင္သံဃာ့အေရးေတာ္ပုံသည္ ယခု ၂၀၀၉ စက္တင္ဘာတြင္ (၂) ႏွစ္ျပည့္ၿပီျဖစ္သည္။ စစ္အာဏာရွင္တို႔က သံဃာေတာ္တို႔အား ႏိုင္ငံေရးကိစၥမ်ားတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္ျခင္းမရွိေစရဟု အမိန္႔အာဏာျဖင့္ တားျမစ္ကန္႔သတ္႐ုံမွ်မက သာသနာ့နယ္ေျမအတြင္း လက္နက္ကိုင္က်ဴးေက်ာ္ကာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအား သတ္ျဖတ္ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ် စသည့္ သာသနာဖ်က္လုပ္ငန္းမ်ားကို အၾကမ္းဖက္မႈမ်ိဳးစုံသုံး၍ လူမဆန္စြာလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ ရက္ရက္စက္စက္ ေသြးထြက္သံယို သတ္ျဖတ္ျပလိုက္႐ုံျဖင့္ စစ္အာဏာကို အန္တုမႈမ်ား ၿငိမ္က်သြားမည္ဟု စစ္အုပ္စုက ထင္ပုံရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျပည္သူတို႔ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရသည့္ အေရးကိစၥရပ္တိုင္း၌ သံဃာေတာ္တို႔ မားမားမတ္မတ္ ရပ္ခဲ့ၾကသည့္ သမိုင္းအစဥ္အလာကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ေမ့ေလ်ာ့ေနဟန္တူသည္။ ေရႊ၀ါေရာင္သံဃာ့အေရးေတာ္ပုံ (၂) ႏွစ္ျပည့္သည့္ ယခုႏွစ္သည္ “ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ” ပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္း ႏွစ္(၇၀) ျပည့္ခ်ိန္ႏွင့္လည္း တိုက္ဆိုင္ေနေပသည္။
ဆန္ေရစပါးႏွင့္ သယံဇာတမ်ဳိးစုံ ေပါႂကြယ္လွေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ စား၀တ္ေနေရး ခက္ခဲက်ပ္တည္းကာ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနၾကရျခင္းသည္ “အစိုးရ ညံ့ဖ်င္းလြန္း၍ ျဖစ္သည္” ဟု ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၃) ရက္ေန႔ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ဆုကလပ္ရြာ၌ တရားေဟာခဲ့သျဖင့္ ၿဗိတိသွ်စစ္ပုလိပ္တို႔၏ ဖမ္းဆီးအက်ဥ္းခ်ခံခဲ့ရသည့္ သာသနာ့နယ္ပယ္မွ ထူးျခားေသာ ရဟန္းေတာ္ကို ျမန္မာတို႔မေမ့ေလာက္ေသးဟု ထင္သည္။ ထိုရဟန္းေတာ္သည္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းတြင္ ပထမဦးဆုံး ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခံရေသာ ရဟန္းအာဇာနည္ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ “ကရက္ေဒါက္ ဂက္ေဒါက္” (Craddock, Get Out!) ဟူေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ထိုအာဇာနည္အရွင္ကား “ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ” ျဖစ္လာသည္ကို မွတ္မိၾကမည္ထင္ပါသည္။ “ကရက္ေဒါက္” (Sir Reginlad Henry Craddock) သည္ ထိုစဥ္က ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒုတိယဘုရင္ခံျဖစ္သည္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ေဟာေျပာခ်က္တခု၌ “ဒီတိုင္းျပည္ သူတပါးလက္ေအာက္ခံ ကြၽန္ႏိုင္ငံျဖစ္ေနရင္ ဒီတိုင္းျပည္က လူမ်ိဳးဟာလည္း ကြၽန္လူမ်ိဳး၊ ဒီလူမ်ိဳးကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာဟာလည္း ကြၽန္ဘာသာ ကြၽန္သာသနာျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ဘာသာ ကြၽန္သာသနာအျဖစ္က လြတ္ေအာင္ သံဃာေတာ္မ်ား ေက်ာင္းတြင္ က်ိန္းအိပ္မေနၾကဘဲ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔ၿပီး ဒီတိုင္းျပည္ဒီလူမ်ဳိး လြတ္လပ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္ၾကတယ္” စသည္ျဖင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေဟာေျပာခဲ့ပုံမွာ ၾကက္သီးထေလာက္သည္ဟု မွတ္တမ္းမ်ားရွိသည္။
ကိုယ္က်ဳိးမငဲ့ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးခံကာ ဆရာေတာ္သည္ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္အစိုးရအား ႏွလုံးရည္တိုက္ပြဲဆင္ခဲ့သည္။ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈအမ်ဳိးမ်ဳိးၾကားမွ မိမိႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားတို႔ ႏိုင္ငံေရးအသိအျမင္ က်ယ္ျပန္႔တိုးတက္လာေစရန္ ေထာင္တန္းအက်ခံကာ ေဟာေျပာခဲ့သည့္ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္လည္းျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာတို႔အား အေစာဆုံး ႏိုင္ငံေရးမ်က္စိဖြင့္ေပးခဲ့သူတို႔အနက္ ေရွ႕ဆုံးတန္းမွ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ‘ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ’ သည္ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး စတင္သည့္ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔ သက္ေတာ္ (၆၀) ျပည့္ခ်ိန္တြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့သျဖင့္ ယခု ၂၀၀၉ စက္တင္ဘာတြင္ ႏွစ္ေပါင္း (၇၀) ျပည့္ခ့ဲေပၿပီ။ သို႔ေသာ္ ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒမ်ားကား ရွင္သန္ေနဆဲရွိသည္။ ဆရာေတာ္ အစပ်ိဳးခဲ့သည့္ ႏိုင္ငံေရးႏိုးၾကားမႈကား ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအၾကား၌ ယေန႔တိုင္ ရွင္သန္ေနဆဲ ျဖစ္ေပသည္။
ဆရာေတာ္၏ ငယ္နာမည္မွာ “ေပၚထြန္းေအာင္” ျဖစ္၍ အဘ ဦးျမႏွင့္ အမိ ေဒၚေအာင္ေက်ာ္သူတို႔မွ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြၿမိဳ႕၌ (၁၈၇၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၁၄) တြင္ ဖြားျမင္သည္။ အသက္ (၁၅) ႏွစ္တြင္ ကာလကတၱားမွ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ ဆယ္တန္းေအာင္ သည္။ ထို႔ေနာက္ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ ေရစႀကိဳစာသင္တိုက္တြင္ ဗုဒၶဘာသာ စာေပက်မ္းဂန္မ်ား သင္ယူသည္။ ၁၉၀၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ရဟန္း၀တ္ျဖင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ ႂကြေရာက္၍ ကာလကတၱားရွိ အိႏၵိယအမ်ိဳးသားေကာလိပ္၌ ပါဠိ၊ သကၠဋ၊ ဘဂၤါလီ၊ မာဂရီ၊ ေရွးေဟာင္း ဟိႏၵဴစာေပမ်ား သင္ယူခဲ့သည္။ ထိုေက်ာင္း၌ပင္ ပါဠိပါေမာကၡအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးသည္။
၁၉၀၃ ခုႏွစ္တြင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွတဆင့္ ျပင္သစ္၊ အဂၤလန္၊ ဂ်ာမနီတို႔သို႔ ခရီးလွည့္၍ ႏိုင္ငံတကာအေရးအရာမ်ားကို ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သည္။ ဥေရာပ၌ရွိေနစဥ္ ၁၉၀၅ ခုႏွစ္ ႐ုရွ-ဂ်ပန္စစ္ျဖစ္ရာ ဂ်ပန္က အႏိုင္ရသည့္သတင္းကို ၾကားသိရ၍ အလ်င္အျမန္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာေသာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံအေၾကာင္းကို ေလ့လာလိုစိတ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ သို႔ျဖင့္ ဆရာေတာ္သည္ ၁၉၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ကာ တိုက်ဳိဗုဒၶဘာသာတကၠသိုလ္တြင္ ပါဠိႏွင့္သကၠဋဘာသာဆိုင္ရာ ပါေမာကၡအျဖစ္ (၄) ႏွစ္နီးပါး ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအျပန္ခရီးတြင္ ကိုရီးယား၊ မန္ခ်ဴးရီးယား၊ တ႐ုတ္၊ ကေမာၻဒီးယားႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ၀င္ေရာက္ေလ့လာခဲ့သည္။
၁၉၁၁ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သူရိယသတင္းစာတြင္ ႏိုင္ငံတကာ တိုးတက္မႈအေျခအေန အေထြေထြကို ႏိုင္ငံသားမ်ား ပညာဗဟုသုတရေစရန္ ေရးသားတင္ျပခဲ့သည္။ “၀ိုင္အမ္ဘီေအ” ကို စတင္ထူေထာင္ခဲ့ၾကေသာ ဦးဘေဘ၊ ဦးေမာင္ႀကီး၊ ဦးဘရင္တို႔ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သူရိယသတင္းစာ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည့္ ဦးဘကေလး၊ ဦးလွေဖ အစရွိေသာ ထိုေခတ္ လူငယ္လူလတ္မ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ မည္သို႔ေဆာင္ရြက္သင့္ၾကေၾကာင္း ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ားလုပ္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ႏိုင္ငံေရးအျမင္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးသို႔ ဦးတည္သည္။ လြတ္လပ္ေရး မရႏိုင္ေသးမီစပ္ၾကား ‘ဟုမၼ႐ူး’ ေခၚ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို ကိုယ့္အမ်ိဳးသားတို႔ ကိုယ္တိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေရး ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကဖို႔ ေရးသားေဟာေျပာသည္။ ပညာတတ္လူငယ္လူလတ္မ်ား ဟုမၼ႐ူးသေဘာတရား စိတ္ဓာတ္မ်ားကို နား၀င္ေအာင္ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုသည္။ အထူးသျဖင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံတြင္ရွိစဥ္က အိႏၵိယ-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရရွိရန္ကိစၥမ်ားကို ကြန္ဂရက္ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္သည္။ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္မွာလည္း ျမန္မာေဒသခြဲ ကြန္ဂရက္ပါတီအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္သည္။
၁၉၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ ဒုတိယအႀကိမ္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ဂ်ပန္တြင္ ဆရာေတာ္သည္ ပါဠိႏွင့္ သကၠဋဘာသာ ပါေမာကၡအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးရာကိစၥမ်ားကို ဂ်ပန္ေရာက္ တ႐ုတ္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔လည္း သြားေရာက္ခဲ့၍ တ႐ုတ္အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာဆြန္ယက္ဆင္ႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆုံသိကြၽမ္းခဲ့သည္။
ေဒါက္တာဆြန္ယက္ဆင္ႏွင့္ အာရွေဒသလြတ္လပ္ေရးကိစၥမ်ား ေဆြးေႏြးခြင့္ရရွိခဲ့သည္။ ပထမကမာၻစစ္ၿပီးကာနီးတြင္ ဆရာေတာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ႂကြလာသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစတင္၍ ျမန္မာလူထု နားမ်က္စိပြင့္ေစရန္ ႏိုင္ငံတကာမွရရွိခဲ့ေသာ အသိပညာဗဟုသုတမ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲ၍ ႏိုင္ငံေရးတရားမ်ား ေဟာေျပာခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားမွာ စကားလုံးေျပာင္ေျပာင္ ထိထိမိမိရွိလွသျဖင့္ တရားပြဲတိုင္း ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး စည္ကားသည္ဟု မွတ္တမ္းမ်ားရွိသည္။ ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာခ်က္တရပ္မွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။
“ျမန္မာတိုင္းသူျပည္သားတို႔ဟာ က်ဳိးႏြံတယ္ဆိုတဲ့ ေအာက္တန္းက်စိတ္မ်ားကို ဖယ္ရွားပစ္ၾကရမယ္။ ျမန္မာတိုင္းသူျပည္သား တို႔ဟာ စြမ္းရည္သတၱိရွိေၾကာင္း၊ ပညာရွိေၾကာင္းနဲ႔ မဟုတ္မခံစိတ္ဓာတ္ကို ျပရမယ္။ ဒီလိုျပႏိုင္ရင္ က်ဳပ္တို႔ကို ဘယ္သူကမွ ေစာ္ကားရဲ ဖိႏွိပ္ရဲမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္လိုအင္အားႀကီးၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ အစိုးရျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းရင္းသားအေပါင္း စည္းလုံးညီညာစြာနဲ႔ တြန္းလွန္ႏိုင္ၾကရင္ တာရွည္ခံႏိုင္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ေစခ်င္ရင္ ေနာက္မတြန္႔ၾကနဲ႔။ ေၾကာက္အားမပိုၾကနဲ႔၊ ဒုကၡကို ပဓာနမထားၾကနဲ႔၊ ဟုမၼ႐ူးတို႔ လြတ္လပ္ေရးတို႔ဆိုတာ က်ဳပ္တို႔ရထိုက္တဲ့ ကမာၻ႔အေမြအႏွစ္ႀကီးမ်ားျဖစ္တယ္။ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ၀ါဒသမားေတြက ဘယ္ေလာက္ပဲ ေႏွာင့္ယွက္ေႏွာင့္ယွက္ တကယ္ရေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ သေဘာမွန္ဟာ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ လက္ထဲမွာသာရွိတယ္။˝
ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမအား ေရွးေဟာင္းအေတြးအေခၚ အယူအဆတို႔ကို ပယ္လွန္သူ၊ ၀ံသာႏုစိတ္ဓာတ္ တက္ႂကြေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္သူအျဖစ္ ထိုေခတ္လူထုက လက္ခံထားခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀ံသာႏုအမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈ စတင္ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ ‘ဂ်ီစီဘီေအအသင္းႀကီး’ ၏ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား ေအာင္ျမင္ေစရန္အတြက္လည္း ဆရာေတာ္က မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာမႈမ်ားေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈလည္း ပိုမိုအရွိန္ရလာသည္။ လူထုအမ်ား ႏိုင္ငံေရး ႏိုးၾကားလာလ်က္ ၀ံသာႏုအသင္းမ်ားလည္း တိုးတက္မ်ားျပားလာသည္။ သူရိယသတင္းစာကလည္း ဆရာေတာ္၏ ေဟာေျပာမိန္႔ၾကားခ်က္မ်ားကို ေထာက္ခံေရးသားခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ အေတြးအျမင္သစ္ ေဆာင္းပါးမ်ားကိုလည္း သူရိယသတင္းစာက တခမ္းတနား ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ သူရိယသတင္းစာတိုက္ကို ဆရာေတာ္၏ ဌာနခ်ဳပ္ဟုပင္ ထိုေခတ္က သတ္မွတ္ၾကသည္။
ဗုဒၶသာသနာ စည္ပင္တိုးတက္ေစရန္ ဦးစြာပထမ ကြၽန္ဘ၀က လြတ္ေအာင္လုပ္ရမည္ဟု ဆရာေတာ္က ေဟာေျပာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအက်ိဳးအတြက္ ‘သံဃာ့သမဂၢီမ်ား’ ထူေထာင္ဖြဲ႔စည္း၍ လြြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ဟု ဦးဥတၱမက မိန္႔ၾကားသျဖင့္ ႏိုင္ငံအႏွံ႔တြင္ သံဃာ့သမဂၢီမ်ား ေပၚထြန္းလာကာ ႏိုင္ငံေရးတရားေဟာသည့္ သံဃာေတာ္မ်ား တိုးပြားလာခဲ့သည္။
ဤသို႔ ဆရာေတာ္၏ ၀ါယမစိုက္ထုတ္မႈေၾကာင့္ ၁၉၂၁ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္ (၁) ရက္ (၂) ရက္တြင္ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအစည္းအေ၀းကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား ဂ်ီစီဘီေအအသင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား အပါအ၀င္ ရဟန္းရွင္လူ ပရိသတ္ (၅၀၀) ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ဆုကလပ္ရြာ တရားပြဲအၿပီး ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမအား ႏိုင္ငံေရးလုပ္မႈျဖင့္ ေထာင္ဒဏ္အျပစ္ေပးလိုက္ေသာအခါ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၾကရသည္။ ဆရာေတာ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ‘ဂ်ီစီဘီေအ’ အသင္းႀကီးကို လူထုက ပိုမိုေထာက္ခံအားေပးခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္သည္ ပထမအႀကိမ္ေထာင္က်ရာမွ ျပန္လြတ္လာၿပီးေနာက္ တျပည္လုံးလွည့္လည္၍ ႏိုင္ငံေရးတရားမ်ား ေဟာၾကားခဲ့ျပန္သည္။ “အဂၤလိပ္ပစၥည္းကို သပိတ္ေမွာက္ၾက” “အဂၤလိပ္ဆိုင္ေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾက” “တိုင္းရင္းျဖစ္ ပစၥည္းကို ၀ယ္ယူအားေပးၾက” “တိုင္းရင္းသားဆိုင္ေတြမွာ ၀ယ္ယူအားေပးၾက” “ဒို႔လူမ်ိဳးေတြ ညီၫြတ္မွ လြတ္လပ္ခ်မ္းသာမယ္” “ဟုမၼ႐ူး ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရေအာင္ ေတာင္းဆိုႀကိဳးပမ္းၾက” “ကရက္ေဒါက္ ဂက္ေဒါက္”(Craddock,Get Out!) စေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္ ရန္ကုန္ က်ဳံးႀကီးလမ္း နန္းေတာ္ ႐ုပ္ရွင္႐ုံတရားပြဲအၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ အဖမ္းခံရျပန္သည္။ အဂၤလိပ္အစိုးရကို အၾကည္ညိဳပ်က္ေအာင္ ေဟာေျပာေၾကာင္း ျပစ္မႈထင္ရွားသည္ဆိုကာ အလုပ္ၾကမ္းႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ (၃) ႏွစ္ အျပစ္ေပးခံရသည္။
ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းကို ျပန္လွန္ေလ့လာသည့္အခါတိုင္း ၀ိုင္အမ္ဘီေအေခၚ ဗုဒၶဘာသာကလ်ာဏယု၀အသင္း၊ ေနာင္ ဂ်ီစီဘီေအေခၚ ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး၏ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမ်ားကို ခ်န္လွပ္ထား၍ မရႏုိင္ေပ။ ထုိျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး တိုးတက္က်ယ္ျပန္႔လာေအာင္ အေထာက္အကူျပဳေပးခဲ့ရာတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ား၏ ေထာက္ခံအားေပးမႈမ်ားမွာ အဓိကေနရာမွပါ၀င္ေပသည္။
ထိုေၾကာင့္ သံဃာေတာ္မ်ား တိုင္းက်ိဳးျပည္က်ိဳးေဆာင္ရာ၌ ေရွ႕တန္းမွ တက္တက္ႂကြႂကြပါလာေအာင္ အဦးဆုံး ေဟာေျပာခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ကား ဦးဥတၱမပင္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၏ စာေပက်မ္းဂန္မ်ားကိုသာ သင္အံေလ့လာလ်က္ တရားဘာ၀နာပြားမ်ားေနၾကကုန္ေသာ သံဃာေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ႏိုင္ငံတကာအေတြ႔အႀကံဳမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို လက္ဦးတြင္ နားမ၀င္ႏိုင္ခဲ့ၾကေပ။ ေနာင္ႏွစ္အတန္ငယ္ၾကာေသာအခါ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၏ ႏိုင္ငံေရးတရားမ်ားမွာ စကားေ၀ါဟာရအရ မာေၾကာေသာ္လည္း လက္ေတြ႔အႏွစ္သာရအရ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ အမွန္ပင္အက်ိဳးျပဳၾကာင္း သိျမင္လာၾက၍ ၀န္းရံေထာက္ခံလာၾကသည္။
ထိုစဥ္က ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမႏွင့္ သူရိယသတင္းစာတို႔သည္ ၀ိုင္အမ္ဘီေအအသင္းကို ျပည္သူတရပ္လုံး ေထာက္ခံအားေပးလာေအာင္ စိုက္လိုက္မတ္တတ္ လႈံ႔ေဆာ္ေရးသားခဲ့သျဖင့္ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓာတ္မ်ား တက္ႂကြလာခဲ့သည္။ ဦးဥတၱမ၏ ႐ိုးသားမႈ၊ ကိုယ္က်ိဳးမငဲ့မႈ၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူထုအက်ိဳးကိုသာ ေရွး႐ႈမႈတို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကို စံထားကာ သံဃာအမ်ား ျမန္မာအသင္းခ်ဳပ္ႀကီး၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားတြင္ ပါ၀င္လာၾကသည္။ အစည္းအေ၀းမ်ား၊ ကြန္ဖရင့္မ်ားတြင္ သံဃာေတာ္မ်ား ပါ၀င္ေဆြးေႏြး ေဟာေျပာလာၾကသည္။ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ား ဖြဲ႔စည္းကာ ႏိုင္င့ံအေရးအရာမ်ား၌ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္လာၾကသည္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒုတိယဘုရင္ခံ ကရက္ေဒါက္၏ ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ဆန္႔က်င္ကာ ၀ိုင္အမ္ဘီေအကို ေထာက္ခံလ်က္ ဟုမၼ႐ူးကို ေတာင္းဆိုေဟာေျပာခဲ့သည္။ ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္တြင္ အမတ္ (၁၀၃) ေနရာ လ်ာထားေသာ္လည္း (၇၉) ဦးသာ ေရြးေကာက္ခံျဖစ္သည္။ က်န္သူတို႔မွာ ဘုရင္ခံခန္႔ ဗ်ဴ႐ိုကရက္မ်ားျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ႏွင့္ ဗ်ဴ႐ိုကရက္တို႔ တြဲဖက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖစ္သည္။ ဥပေဒျပဳေကာင္စီတြင္ အဆိုတခုတင္ရာ၌ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္တို႔ မဲအမ်ားစုရ၍ ႏိုင္ေသာ္လည္း ဘုရင္ခံသေဘာမတူလွ်င္ (ဗီတို) ျဖင့္ ပယ္ခ်ခံရတတ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၁၉၂၂ ဇူလိုင္ (၁၅)(၁၆) ဂ်ဴဗလီေဟာအစည္းအေ၀းတြင္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမက “ဒိုင္အာခီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္သည္ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖစ္သျဖင့္ ျပည္သူကိုမတိုင္ပင္ဘဲ ဗ်ဴ႐ိုကရက္တို႔က စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေသာစနစ္ျဖစ္သည္ဟု ေထာက္ျပခဲ့သည္။ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ (၇၉) ဦးသည္ အာဏာပါ၀ါမရွိေသာ ႐ုပ္ျပလွည့္စားမႈသာျဖစ္သည္။ ျပည္သူက သေဘာတူ၍ ေဆာင္ရြက္ေလဟန္ ပရိယာယ္ေဆာင္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒိုင္အာခီေရြးပြဲ မ၀င္သင့္။ ဒိုင္အာခီေကာင္စီ၌ မပါသင့္။ ဒိုင္အာခီေကာင္စီ၀င္၍ ပူးသတ္ေရးလုပ္ရန္ မျဖစ္ႏိုင္။ ဗ်ဴ႐ိုကရက္တုိ႔၏ ၾသဇာကို မလြန္ဆန္ႏိုင္” စသည္ျဖင့္ ဆရာေတာ္က ရွင္းျပခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္၏ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တခုမွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။
“ဟုမၼ႐ူးအတြက္ ႀကိဳးစားၾကရာမွာ ေၾကာက္လန္႔စိတ္ေတြ မထားၾကနဲ႔၊ ေၾကာက္ေမႊးပါရင္ ဇာဂနာနဲ႔ ႏုတ္ပစ္ၾကရမယ္။ ခိုးရမွာ၊ ဒိုင္အာခီေကာင္စီ၀င္ရမွာသာ ေၾကာက္၊ ေက်းလက္က ဒကာေတြ သူႀကီးကို မေၾကာက္ၾကနဲ႔၊ သူႀကီးတင္မက ၿမိဳ႕အုပ္၀န္ေထာက္လည္း ေၾကာက္ဖို႔မလိုဘူး။ သူတို႔ထက္ႀကီးတဲ့ ဘုရင္ခံဆိုတာလည္း ေၾကာက္စရာမရွိပါဘူး။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို ကိုယ့္လူမ်ိဳး အုပ္ခ်ဳပ္ရေအာင္ ဘုရင္ခံနဲ႔ ဗ်ဴ႐ုိကရက္ေတြကို ႏွင္ထုတ္ၾကရမယ္။ ကရက္ေဒါက္ ထြက္သြားလို႔ ဥတၱမက ဂ်ဴဗလီမွ ထပ္ၿပီး အမိန္႔ေပးေနတယ္။”
ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမႏွင့္ ဂ်ီစီဘီေအေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဟုမၼ႐ူး ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပးရန္၊ သႆေမဓ လူခြန္ ဖ်က္သိမ္းေပးရန္၊ လယ္ယာေျမ အခြန္အေကာက္မ်ား ေလွ်ာ့ခ်ေပးရန္၊ အဓိကထား၍ ေဟာေျပာေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ အဂၤလိပ္အစိုးရက ၁၉၃၀ ဆရာစံသူပုန္ ျဖစ္ေပၚရျခင္းကိစၥကို ျပန္လွန္သုံးသပ္ရာ၌ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို အေၾကာင္းရင္းတခ်က္အျဖစ္ ထည့္သြင္းထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
၁၉၅၆ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံဘာသာျပန္စာေပအသင္းမွထုတ္ေ၀ေသာ “ႏွစ္ငါးဆယ္ ကမၻာ့ေရးရာ စာအုပ္”တြင္ “ဆရာေတာ္၏ ႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတို႔သည္ ‘အိပ္ေသာေယာက်္ား ႏိုးေသာလားသို႔’ လြတ္လပ္ေရးလမ္းစကို ျမင္ၾကရ၏။ ဆရာေတာ္ကား ယခု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သူ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သားတို႔ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ အပိုင္ရႈ ခံစား စံစားေနရေသာ လြတ္လပ္ေရးဗိမာန္ႀကီးကို အစဦးစြာ ပႏၷက္ခ်ခဲ့ေသာ အာဇာနည္မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေပတည္း” ဟု ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ သို႔ျဖစ္၍လည္း ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ သမိုင္းႏွင့္အာဇာနည္ဂုဏ္ပုဒ္တို႔ကို စစ္အာဏာရွင္အဆက္ဆက္က မပ်က္ပ်က္ေအာင္ ဖ်က္ေနၾကေသာ္လည္း ပယ္ဖ်က္၍မရဘဲ ရွိေနျခင္းျဖစ္ေပသည္။
ယေန႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေရးတိုက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲေနၾကေသာ ရဟန္းပ်ိဳမ်ိဳးဆက္သစ္၊ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔သည္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးႏွင့္ အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္ကို စံနမူယူ၍ မၾကာမီ ဆင္ႏႊဲေတာ့မည့္ တတိယအႀကိမ္ ပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္သပိတ္တြင္ တက္တက္ႂကြႂကြ ပါ၀င္ရန္ ျပင္ဆင္ေနၾကေပၿပီ။ ၂၀၀၉ ေအာက္တိုဘာလ (၃) ရက္ေန႔တြင္ သံဃာေတာ္မ်ား၏ တတိယအႀကိမ္ သံဃာ့သပိတ္တိုက္ပြဲတရပ္ ဆင္ႏဲႊမည္ျဖစ္၍ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ တျပည္လံုး အတိုင္းအတာျဖင့္ ပါဝင္ၾကရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ႀကီးက ၾသဂုတ္လ (၂၈) ရက္စြဲျဖင့္ ႏိႈးေဆာ္ထားေပသည္။ စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ေအာက္တိုဘာလ (၂) ရက္ေန႔ မြန္းတည့္ခ်ိန္ ေနာက္ဆံုးထား၍ သံဃာထုအား ေတာင္းပန္ရန္ ႏိႈးေဆာ္ထားသည္။ မလိုက္နာပါက လာမည့္သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ (၁၅) ရက္၊ (၃-၁၀-၂၀၀၉)၊ သံဃာပ၀ါရဏာပြဲေန႔တြင္ သံဃာထုႀကီးက တတိယအႀကိမ္ ပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္သပိတ္ ဆင္ႏႊဲမည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ႀကီးက ထုတ္ျပန္ေၾကညာထားသည္။
သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု ႏိုင္ငံျခားေရးရာတာ၀န္ခံ အရွင္ဣႆရိယ၏ ရွင္းျပခ်က္အရ တတိယအႀကိမ္ သပိတ္ေမွာက္ကံေဆာင္ရာတြင္ ထူးျခားခ်က္မွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာသာသနာ့ဥေသွ်ာင္အဖြဲ႔ြ၊ ျပည္တြင္းျပည္ပ သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ားက ျမတ္စြာဘုရား၏ ၀ိနည္းဥပေဒကို လိုက္နာရန္ ပ်က္ကြက္ေသာ သံဃာေတာ္မ်ား၊ စစ္တပ္ႏွင့္ေပါင္းေသာ သံဃာေတာ္မ်ားအား သာသနာေတာ္မွ က်ဥ္ပယ္ကာ ပကာသနီယ ကံေဆာင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ “ဦးဥတၱမေခတ္” ၁၉၂၀ ခန္႔တြင္ အစပ်ိဳးခဲ့ေသာ သံဃာ့သမဂၢီ စိတ္ဓာတ္၀ိညာဥ္ကား ႏွစ္ေပါင္း (၉၀) မွ် သက္တမ္းရင့္ရွည္ခဲ့ၿပီးေနာက္ “ေရႊ၀ါေရာင္ေခတ္” သံဃာ့သမဂၢီအဖြဲ႔မ်ားထံသို ့ဆက္လက္ကူးလူး ထြန္းလင္းလ်က္ရွိေပသည္။ ဓမၼႏွင့္ အဓမၼ အားၿပိဳင္ပြဲ၌ ဓမၼသည္ အဓမၼအေပၚ ေအာင္ပြဲဆင္ၿမဲ ဆင္ေပလိမ့္မည္။
-“ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ” ပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္း ႏွစ္(၇၀) အထိမ္းအမွတ္ က်မ္းကိုးစာရင္း
(၁) ၀ံသာႏုအေရးေတာ္ပုံသမိုင္း (၁၉၀၆ - ၁၉၃၆)၊ သခင္ဘေမာင္၊ တသက္တာစာေပ၊ ၁၉၇၅ ဇန္န၀ါရီ။
(၂) ဂ်ဴဗလီေဟာျမင္ကြင္း၊ တိုက္စိုး၊ ခ်င္းတြင္းစာေပ၊ ၁၉၇၈ ၾသဂုတ္လ။
(၃) ျမန္မာႏိုင္ငံအလုပ္သမားလႈပ္ရွားမႈသမိုင္း၊ သခင္လြင္၊ ပုဂံစာအုပ္တိုက္၊ ၁၉၆၈ ေမလ။
(၄) ကိုလိုနီေခတ္ ျမန္မာ့သမိုင္းအဘိဓာန္၊ ျမဟန္၊ မိုးမင္းစာေပ၊ ၁၉၈၁။
(၅) သာသနာ့၀န္ထမ္းဆိုတာ သာသနာကို ကာကြယ္ဖို႔ပဲ၊ ၂၅ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၉၊ ေခတ္ၿပိဳင္။
http://www.khitpyaing.org/
Saturday, September 5, 2009
အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမည္
အေရးေတာ္ပံုႀကီး ေအာင္ျမင္ေရးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလံုး၏ တာ၀န္တစ္ခုျဖစ္ေပသည္၊ စက္တင္ဘာ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ႀကီးသည္ နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် သံဃာ့လႈပ္ရွားမႈအရွိန္အဟုန္သည္ ဒီေရအလား ျမင့္သထက္ျမင့္လာေပၿပီ၊ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ နအဖ စစ္မိစၦာေကာင္တို႔အား ယေန႔အခ်ိန္ထိ သပိတ္လွန္ျခင္း မျပဳလုပ္ရေသး၊ နအဖ စစ္မိစၦာေကာင္မ်ားကလည္း မိမိတို႔ က်ဴးလြန္ထားသည့္ ျပစ္မႈမ်ားအေပၚ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္း မရွိေသးသလို ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအားလည္း လြတ္ေပးျခင္းမရွိေသးေပ၊ ထိုအခ်က္တို႔သည္ တတိယအႀကိမ္ သံဃာ့အေရးေတာ္ပံုႀကီး ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ အဓိက အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။
သံဃာေတာ္မ်ားသည္ နအဖ စစ္မိစၦာေကာင္တို႔အား ယခင္ကလဲသပိတ္ေမွာက္ခဲ့သလို ယခုလဲ သပိတ္ေမွာက္ထားဆဲ ေႏွာင္လဲ သပိတ္ေမွာက္ေနအံုးမည္ျဖစ္သည္၊ နအဖသည္ အေရျခံဳဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည္၊ ထိုကဲ့သို႔ေသာ သူမ်ား တိုင္းျပည္မွာ မတရာ ညွင္းဆဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေနသေရြ႕ ဘာသာ သာသနာ ကြယ္ေပ်ာက္ရံုတင္မက လူမ်ိဳးပါ ဆိပ္သုဥ္းရေတာ့မည့္ အႏၱရာယ္ဆိုးမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ေနၾကရမည္သာျဖစ္ေပသည္။
သံဃာေတာ္မ်ားသည္ သာသနာ့အႏၱရာယ္က်ေရာက္ေနသည္ကို ကာကြယ္ေပးရန္ တာ၀န္အျပည့္ရွိေပသည္၊ သာသနာ့အႏၱရာယ္က်ေရာက္ေနသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ ဂႏၳဓူရ ၀ိပႆနာဓူရ ဟူသည့္ ဓူရႏွစ္ျဖာကိုလည္း စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ၊ မိမိတို႔၏ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီး မတိမ္ေကာ မပေပ်ာက္ေရးအတြက္ မိမိတို႔၏အသက္ကို ဘုရားသာသနာေတာ္ႀကီးအား ေပးလွဴကာ ကာကြယ္ေစာက္ေရွာက္ၾကရေပမည္။
ဘုရားသာသနာေတာ္ႀကီး အဓြန္႔ရွည္ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေရးအတြက္ မင္းေကာင္း မင္းျမတ္တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္မွသာလွ်င္ ေကာင္းစြာတည္တံ့ႏိုင္မည္ျဖစ္ေပသည္၊ မင္းဆိုးမင္းညစ္တို႔သည္ မိမိတို႔အာဏာတည္ျမဲေရးႏွင့္ ငါေကာင္းစားေရး၀ါဒကိုသာ တြင္တြင္က်င့္သံုးၾကသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိလူမ်ိဳးတို႔ အထြတ္အျမတ္ထား ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာ သာသနာအေပၚမွာ ယုတ္မာရိုင္းစိုင္း ေစာ္ကား ဖ်က္ဆီးဖို႔ ၀န္ေလးသူမ်ား မဟုတ္ၾကေပ၊ လူငယ္လူရြယ္မ်ားသည္ အတုျမင္ အမွတ္မွားကာ ယုတ္မာ ဆိုးသြမ္း ရိုင္းစိုင္းသည့္ အက်င့္စရိုက္မ်ား (မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္မ်ား) ထြန္းကားသည္ထက္ ထြန္းကားလာေတာ့မည္မွာ ဧကန္မုခ် ေျမႀကီးလက္ခတ္ မလြဲပင္ ျဖစ္ေပသည္။
သာသနာေတာ္ႀကီးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ ယေန႔အခ်ိန္ထိ မင္းဆိုး မင္းညစ္ စစ္မိစၦာ၀ါဒီတို႔အား ဓမၼနည္း(တရားေသာနည္းလမ္း) ျဖင့္ ဆက္ဆက္ တိုက္ပြဲ၀င္ဆဲ ေတာ္လွန္ေနၾကဆဲ၊ သာသနာေတာ္ႀကီးကို အေၾကာင္းျပဳကာ မင္းဆိုးမင္းညစ္ မိစၦာ၀ါဒီတို႔ႏွင့္ ေပါင္းၿပီး သာသနာေတာ္ႀကီးကို ဖ်က္ဆီးေနၾကေသာသူမ်ားကလည္း အမိျမန္မာျပည္ႀကီးတြင္ ဒုနဲ႔ေဒးပင္၊ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ အမွန္တရားသည္ အမွားကို ေအာင္ႏိုင္စျမဲ၊ ဓမၼသည္ အဓမၼကို ေအာင္ႏိုင္စျမဲမို႔ မေ၀းေတာ့သည့္အခ်ိန္တြင္ အမွားႏွင့္အမွန္ ပိုင္းျခား ကြဲျပားေတာ့မည့္ သံဃာ့အေရးေတာ္ပံုႀကီး ဧကန္မုခ်ေပၚေပါက္လာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္၊ တစ္ကမၻာလံုးရွိ အမွန္တရားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ရင္သပ္ရႈေမာရမည့္ ဒုတိယေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးလွိဳင္းလံုးႀကီးသည္ နအဖ စစ္မိစၦာ အမိႈက္ အညစ္အေၾကးမ်ားအား ရွင္းလင္းပယ္ရွားရန္ တစ္ေရြ႕ေရြ႕စီးဆင္းလာေနၿပီျဖစ္ေပသည္။
သာသနာေတာ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည့္ အမိျမန္မာျပည္သူျပည္သား ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအေပါင္းတို႔သည္ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု ဦးေဆာင္သည့္ သံဃာ့အေရးေတာ္ပံုႀကီးႏွင့္အတူ စစ္မွန္ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး သူေတာ္ေကာင္း မင္းေကာင္းမင္းျမတ္မ်ားေဖာ္ေဆာ္ႏိုင္ရန္ မိမိတို႔စြမ္းႏိုင္သည့္ တာ၀န္တစ္ခုကိုယူ၍ ပူးေပါင္ပါ၀င္ဆင္ႏြဲၾကဖို႔ အခ်ိန္ၾကေရာက္ပီျဖစ္ပါေၾကာင္း တိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ရေပသည္။
သံဃာ့အေရးေတာ္ပံု မုခ်ေအာင္ရမည္။
စစ္မိစၦာေကာင္မ်ား မုခ် က်ဆံုးရမည္။
အမိျမန္မာျပည္ အမွန္တရား ထြန္းကားရမည္။
မင္းေကာင္းမင္းျမတ္ ဧကန္မုခ်ေပၚထြန္းရမည္။
တကၠသိုလ္ ေသာတုဇနဘိကၡဳ (ရန္ကုန္)
Thursday, September 3, 2009
တိုက္တြန္းႏွိဳးေဆာ္ျခင္း
၀၄။၀၉။၂၀၀၉
ေလးစားအပ္ပါေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ တပ္မေတာ္သားအေပါင္းတို႔ ....
န အ ဖ စစ္အုပ္စု၏ အက်ဥ္းစခန္းအသီးသီးတြင္ အတင္းအဓမၼ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္း
ခံထားရေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကို ျပန္လြတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုထားေသာ……………
ျမန္မာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ရဟန္းပ်ိဳ သမဂၢနွင္႔ သံဃာ႔သမဂၢီအဖြဲ႔တို႔၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို
န အ ဖ စစ္အုပ္က ယေန႔တိုင္ လိုက္နာျခင္းမရွိေသးပါ။
ထ႔ိိုအျပင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆက္လက္ထပ္မံဖမ္းဆီးေနျခင္းမွာလည္း မလုပ္သင္႔ မလုပ္ထိုိက္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ားျဖစ္သည္၊ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ၁၃၇၁-ခုႏွစ္ သီတင္းက်ြတ္လဆန္း(၁၄) ရက္ (02.10.2009) ေန႔ မြန္တည္႕ (12:00)နာရီအခ်ိန္ကို ေနာက္ဆံုးထား၍ ေတာင္းဆုိထားေသာ…… မတရားဖမ္းဆီးထားေသာသံဃာေတာ္မ်ားအားခ်က္ခ်င္းလြတ္ေပးရန္၊
သံဃာေတာ္မ်ားအေပၚနွိပ္စက္သတ္ျဖတ္ေစာ္ကား မႉမ်ားကုိအျမန္ဆုံးျပန္
လည္ေတာင္းပန္ရန္ စေသာ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို လိုက္နာျခင္းမရွိပါက သီတင္းက်ြတ္လျပည္႔ (မဟာပ၀ါရဏေန႔) တြင္ န ဖ အ စစ္အုပ္စုအား ျပည္တြင္းျပည္ပရွိ သံဃာေတာ္မ်ားက တတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ပတၱနိကုဇၨန ကံေဆာာင္မည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင္႔ ရန္ဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားက ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကပါရန္ တိုက္တြန္းႏွိဳးေဆာ္အပ္ပါသည္။
ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓမၼေအာင္လံ မိုးထက္လွ်ံမွ
အဓမၼကို ေအာင္ႏိုင္မယ္။
မိစၦာေတြေဘးက ေဝးၾကမယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သပိတ္ေကာ္မတီအဖြဲ႔
Wednesday, September 2, 2009
ေအာက္တိုဘာ ၃ ရက္
(၂၀၀၇ တုန္းက)
ေရွ႕မွာလက္နက္၊ အာဏာစက္ႏွင့္
မထူးဇာတ္ခင္း၊ အ႐ူးမင္းႏွင့္
ကိုယ့္ဘက္ငဲ့တတ္၊ ေနာက္လိုက္အငတ္တို႔
သံဃာ့ေသြးခင္း၊ လမ္းနင္းေလွ်ာက္ကာ
ယုတ္မာခဲ့သည္ ။
(ဒီမိုတြက္ႏွင့္)
ညီေနာင္တို႔ေသြး၊ မေျခာက္ေသးဘူး
လမ္းခုလတ္ႏွင့္၊ ေသြးမျပတ္ႏွင့္
ညီညြတ္ခ်ိန္ခါ၊ ေသြးစည္းစြာႏွင့္
(၂၀၀၉ - သံဃာ့တပ္ဦးမွာ)
ေက်ာင္းသားျပည္သူ၊ ၿခံရံကူလို႔
(အဓမၼ)အာဏာဟူသမွ်၊ တြန္းလွန္ရမည္
ငါတို႔ေသြးေတြ၊ နီရဲေစ။ ။
Black
http://bigbbrown.blogspot.com/
ဤခရီး နီးသလား
ညီညြတ္ေရးတဲ့ ......။
အမ်ားက ခဏ ခဏ ေျပာၾကတဲ့ ညီညြတ္ေရး။ ညီညြတ္ရင္ အာဏာရွင္ကို ျဖဳတ္ခ်လို႔ ရၿပီလို႔ ေျပာၾကတယ္။
ၿပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ႕ႏိုင္ပါသည္ .. တဲ့။
ထင္း တစ္ေခ်ာင္းတည္းကို ခ်ဳိးလို႔ ရေပမယ့္၊ ထင္းတစည္းကို ခ်ိဳးလို႔ မရႏိုင္ဘူးတဲ့။
အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ညီညြတ္ေရးဆိုင္ရာ သေဘာတရားေတြက အမ်ားသားလား။
အာဏာရွင္ကို ျဖဳတ္ခ်တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အကုန္လံုး ဒီစကားလံုးေတြကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကားခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အႀကိမ္ႀကိမ္လည္း ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ေျပာခဲ့ ဖူးၿပီးသားေနမွာပါပဲ။
တခ်ိဳ႕ေသာ ႏိုင္ငံေရး ဆိုင္ရာ အခမ္းအနားေတြမွာ မိန္႔ခြန္း တတ္ေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးႀကီးေတြ ေျပာတာ ရွိပါေသးတယ္။ ဘာတဲ့ ... စစ္အာဏာရွင္ကို တိုင္းျပည္က ေမာင္းထုတ္ရာမွာ အေရးႀကီးဆံုးက ..
နံပါတ္ (၁) သည္ ညီညြတ္ေရး
နံပါတ္ (၂) သည္ ညီညြတ္ေရး
နံပါတ္ (၃) သည္ ညီညြတ္ေရး .... တဲ့။
ကဲ ဘယ္ေလာက္မ်ား နားေထာင္လို႔ ေကာင္းၿပီး ၾကက္သီးေမႊးညင္း ထစရာ ေကာင္းလိုက္သလဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိထားတာက ညီညြတ္ေရး ရရင္ ပြဲၿပီးၿပီ။ အခု ႏိုင္ငံေရး သမားအႀကီးႀကီးေတြက ကိစၥတိုင္းရဲ႕ အေရွ႕မွာ ညီညြတ္ေရးကို ေရွ႕တန္းထင္တဲ့ မိန္႔ခြန္းစကားၾကားရေတာ့ ငါတို႔ ေအာင္ပြဲနီးၿပီေပါ့။
အဲလိုနဲ႔ ရက္ေတြ၊ လေတြ ကုန္သြားတယ္။ ႏွစ္ေတာင္ ကူးလာၿပီ။ ေနာက္ထပ္ အခမ္းအနားမွာ ညီညြတ္ေရး အေရးႀကီးေၾကာင္း မိန္႔ခြန္းစကား ထပ္ေျပာျပန္တယ္။ အဲလိုနဲ႔ ညီညြတ္ေရး စကားကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ၾကားလာရေပမယ့္ ဘာမွ လက္ေတြ႔ ျဖစ္မလာဘူး။
ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာျဖစ္လို႔ ျဖစ္ေနရတာလည္း ဆိုတာကို ဆန္းစစ္မိပါေတာ့တယ္။
ဒီအခါ ကၽြန္ေတာ္ ဘာကို ေတြ႔ရလဲ ဆိုေတာ့ မဆိုသေလာက္ အမွားအခ်က္အလက္ေလးေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ အခ်က္အလက္ေတြကို ျပင္ႏိုင္လိုက္ရင္ေတာ့ ေကာင္းလာမယ္ ေမွ်ာ္လင့္မိပါရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔တာေတြကေတာ့
၁။ တာဝန္ေက်ၿပီလို႔ ထင္ျခင္း
အဆုိပါ ႏိုင္ငံေရး သမားႀကီးႀကီးေတြက အခုလို အခမ္းအနားေတြမွာ ညီညြတ္ေရးစကားေျပာတာကို မိမိတို႔ တာဝန္ေက်ၿပီလို႔ ယူဆေနပံုရပါတယ္။ အဲဒီ စကားလံုးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က လုပ္ရပ္(Action) ေတြ ေဆာင္ရြက္တာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ဒီေတာ့ တာဝန္ေက် ညီညြတ္ေရး ေျပာေတာ့တာပါပဲ။
စကားဝိုင္းေတြမွာလည္း ".... ကၽြန္ေတာ္/ ကၽြန္မတို႔က ညီညြတ္ေရးကို ေျပာေနတာၾကာပါၿပီ .. " တဲ့။ အဲလို ေျပာခဲ့တာကို ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ မွတ္ေနပါတယ္။ ကိုယ္ေျပာခဲ့တာကို ကိုယ့္ဘာသာ အေကာင္အထည္မေဖၚႏိုင္တ့ဲ အေပၚ ရွက္မိတဲ့ စိတ္မဝင္ဘဲ .. အျခားလူေတြက ညီညြတ္ေရး မလိုလားလို႔ ညီညြတ္ေရးက မျဖစ္သေယာင္ ေျပာေနတာကို ၾကားရေတာ့ စိတ္အေတာ္ေလးကို မသက္သာ စရာပါပဲ။
၂။ မိန္႔ခြန္းေျပာေသာ စကားလံုး အျဖစ္ေလာက္သာ ေတြးထင္မိေနျခင္း(မိမိေျပာေသာ စကားလံုးကို မိမိဘာသာ မယံုၾကည္ျခင္း)
ယံုၾကည္ခ်က္ အေတာ္နည္းတယ္ပဲ ေျပာရမလား၊ (ဒါမွ မဟုတ္) ညီညြတ္ေရးဆိုတာကို လူအမ်ားေရွ႕ လူရာဝင္ရံု ၾကားေကာင္းေသာ မိန္႔ခြန္းစကား အျဖစ္ေလာက္သာ ေတြးၿပီး ေျပာေနတာပါပဲ။ ျဖစ္ေနပံုကေတာ့ ကေလးေတြ မိန္႔ခြန္းေျပာတမ္း ကစားသလိုပဲ။ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္။ ကိုယ္ေျပာခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြေပၚမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ ရွိမေနတာပါပဲ။ ကိုယ္ေျပာတာကို မယံုၾကည္ရင္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မေလးစားရာေရာက္တယ္ဆိုတဲ့ ရွက္စရာ အေတြးအစား .. ဒါေတြ ေျပာမွ လူရာဝင္မယ္လို႔ ေတြးေနတဲ့ မဟုတ္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြ ဝင္ေနၾကတာ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ တကယ့္ရင္ေလးစရာပါပဲ။
၃။ ညီညြတ္ေရးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြကို ေရြးလုပ္မိေနၾကျခင္း
ေတာ္ေတာ္ေလး ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ အားလံုးက ညီညြတ္ေရး လုပ္ဖို႔ လိုတယ္။ ရွိရမယ္ ေျပာေနၾကေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ အမ်ားနဲ႔ အတူတကြ ပူးေပါင္း လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္ေတြ၊ (ဒါမွမဟုတ္) အမ်ားနဲ႔ ပူးေပါင္း လုပ္ၿပီးခ်ိန္ေတြမွာ ညီညြတ္ေရးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြကို တမင္ ေရြးၿပီး ေျပာမိ၊လုပ္မိေနသလိုပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး ေသခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ရပ္ေတြက ညီညြတ္ေရး (Unity) အတြက္ လုပ္ရပ္ေတြ ျဖစ္ေနလား၊ ညီညြတ္ေရးဆန္႔က်င္တဲ့ လုပ္ရပ္ (anti-unity) ေတြ လုပ္ေနသလားဆိုတာပါပဲ။
"တစ္ဦးျခင္းစီရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြက ညီညြတ္ေရးကို ဦးတည္ျခင္း မရွိရင္ ... အဲဒီ လူေတြ ၾကားမွာ ညီညြတ္ေရးဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိဘူး။"
ဥပမာ .. မိမိနဲ႔ အဆင္မေျပတဲ့လူ ဦးစီးလုပ္ကိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးပြဲကို မသြားဘူး။ (ပါးစပ္မွာေတာ့ ... ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္မအားလို႔ မလာတာပါ ... တဲ့။ ရင္ထဲမွာေတာ့ .. မင္းတို႔ လုပ္တာကို ငါက လာရမွာလား .. တဲ့)။ (anti-unity action)
ေနာက္ထပ္ ဥပမာ တခု .. အစည္းအေဝးမွာ ကိုယ္က အဆိုတင္သြင္းတယ္။ ကိုယ့္အဆို မေအာင္ဘူး။ အားလံုးက အျခားလူ အဆိုကို လက္ခံသြားတယ္ ဆိုရင္။ အမ်ားသေဘာမို႔လို႔ ၿငိမ္ေနလိုက္ရေပမယ့္ ... အဲဒီ လူ တင္သြင္းတဲ့ အဆိုကို အမ်ားနည္းတူ လိုက္မလုပ္ေတာ့ပဲ လက္ေရွာင္ေနတတ္တာပါပဲ။ (အမွားအယြင္း ျဖစ္သြာရင္ေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ ငါ ေျပာတာ မလုပ္လို႔ အခုလို ျဖစ္တာဆိုၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ အုပ္စုဖြဲ႔ေတာ့တာပါပဲ။)(anti-unity action)
အေၾကာင္းအရာ ဥပမာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ေပးလို႔ ကုန္မယ္ မထင္ပါဘူး။ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းမွာ ညီညြတ္ေရးအစား၊ ညီညြတ္ေရး ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြကို အားရပါးရ ၿမိန္ၿမိန္ရွက္ရွက္ လုပ္ေနၾကတာပါပဲ။
အရိုးရွင္းဆံုး ေျပာရရင္ေတာ့ .. ညီညြတ္ေရးလိုတယ္လို႔ မိန္႔ခြန္းေတြ တတ္ေျပာေနတာကို ၾကည့္ရင္ျဖင့္ .. ညီညြတ္ေရး မရွိလို႔ ေျပာေနတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေနတာပါပဲ။
အမွန္ဆို အခုလို ျဖစ္ေနတာေတြကို ျပင္ၿပီး အေျခခံ ညီညြတ္ေရး လုပ္ရပ္ အေသးေလးေတြကို ဂရုတစိုက္ အားလံုး လုပ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ညီညြတ္ေရး လုပ္ဖို႔ မိန္႔ခြန္းေျပာတာေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကားရေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေန႔စဥ္လုပ္ကိုင္ ဆက္ဆံေျပာဆိုသမွ် ေန႔တဓူဝကိစၥ အေသးေလးေတြထဲ ႏိုင္ငံေရးအရ ညီညြတ္ေရးကို သတိေလး ကပ္ၿပီး လုပ္မယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ ညီညြတ္ေရး ခရီးက လြဲမွာ မဟုတ္ပါေၾကာင္း ...
ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုထိုက္
(P.S ..ကၽြန္ေတာ့္ကို နည္းနည္း အျမင္မၾကည္ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိဳ႔ေသာ လူမ်ားကလည္း ဒီေကာင္ဆရာႀကီး လုပ္ျပန္ၿပီ ဆိုၿပီး အမုန္းမပြားဘဲ ေမတၱာေရွ႕ထားၿပီး ညီညြတ္ေရးကို အတူတကြ ေဖၚေဆာင္ၿပီး အာဏာရွင္ကို လက္တြဲ တိုက္ၾကပါစို႔လားဗ်ာ။)
နအဖက လွည့္တိုက္နိုင္တယ္ သတိထားၾကပါ
အခုတေလာ မူဆလင္ နဲ႔ ပတ္သက္တဲ ့maill ေတြ ေတာ္ေတာ္ဝင္ေနတယ္၊ သတိထားၾကပါ သီတင္းသုံးေဖာ္တို ့။ မဟာျမတ္မုနိ ဘုရားကို ေဖာက္တုန္းကလည္း မူဆလင္ဖက္ကို ျမားဦးလွည့္ေပးလုိက္ျပီးျပီ။ အခုလည္း သူတို ့ေတြဖက္ ျမားဦးလွည့္မွာစိုးလို ့မူဆလင္နဲ ့ဘုန္းၾကီးကို ရန္တိုက္ေပးဖို ့လုပ္ေနၾကတယ္၊ သတိထားၾကပါ။ အျပစ္မဲ့တဲ ့ဘာသာေရး ညီအကိုေတြ ခ်စ္ခင္မူမပ်က္ပါေစနဲ ့။
တတိယအႀကိမ္သံဃာ့ထုသပိတ္ကံေဆာင္ျခင္း စဥ္းစားေရြးခ်ယ္ရန္ ပံုစံ(၄)မ်ဳိး
(၁) ၾသ၀ါယစရိယဆရာေတာ္ႀကီးမွအာမခံဦးစီး၍ သိမ္အတြင္း၌ ပ၀ါရဏာအၿပီး ဆက္လက္ကံေဆာင္ျခင္းႏွင့္ထိုင္သပိတ္တိုက္ပြဲေဖာ္ျခင္း။
(၂) သံဃာထုအင္အား (၅၀၀-၁၀၀၀)ခန္႔ျဖင့္ ၿမိဳ ႔တစ္ခုတြင္ သိမ္ႀကီးတစ္ခုအား စုေပါင္း၀င္ေရာက္၍သပိတ္ကံေဆာင္ၿပီး ထိုင္သပိတ္ဆင္ႏြဲျခင္း (သို႔) လမ္းေလွ်ာက္ေမတၱာပို႔သပိတ္ကံေဆာင္ျခင္း။
(၃) ရဲရင့္စြာျဖင့္တစ္ပါးတည္း ဦးေဆာင္တိုက္ပြဲေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္သည့္ကိုယ္ေတာ္မ်ားမွ သိမ္တစ္ခုတြင္ တစ္ပါးစီတာ၀န္ယူ၍ ပ၀ါရဏာအၿပီး အျခားသိမ္မ်ားရွိသံဃာမ်ားနည္းတူ ေ၀ငွေပးလိုက္သည့္ ကမၼ၀ါစာမ်ားဖတ္ၾကားရန္ ေၾကျငာၿပီး စတင္ဖတ္ၾကား၍ သိမ္တြင္းရွိသံဃာထုကိုဖိတ္ေခၚကံေဆာင္ျခင္း၊
(၄) ဆက္လက္၍သံဃာထုပါ၀င္မႈေပၚမူတည္၍ သံဃာထုဆႏၵႏွင့္အညီ ထိုင္သပိတ္ျပဳျခင္း၊ လမ္းေလွ်ာက္ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ျခင္း၊ ဘုရားေစတီပုထိုးမ်ားေပၚတြင္
ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သျခင္း။
၂၀၀၉ခုႏွစ္ ေအာက္တို႔ဘာ (၃)ရက္ေန႔တြင္ မိမိတို႔သံဃာထုရွိ ဦးေဆာင္သံဃာမ်ား ပူးေပါင္းပါ၀င္မည့္ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ႀကီးမ်ားအား စစ္မိစာၦမ်ားမွ
ဖမ္းဆီးထိမ္းသိမ္းထားပါက ပူးေပါင္းပါ၀င္ဆင္ႏြဲမည့္ကိုယ္ေတာ္မ်ားမွ မိမိေက်ာင္းဌာနမ်ားတြင္ သပိတ္ကံေဆာင္၍ ေနစဥ္႔ဘုရားေစတီပုထိုးမ်ားသို႔ ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ေမတၱာပို႔သျခင္း၊ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန႔္ျပန္႔ ေန႔စဥ္ဆင္ႏြဲျခင္းျဖင့္ သပိတ္ကံ
အရွိန္ျမွင့္ေဆာင္ရြက္ျခင္း။
မွတ္ခ်က္ - အထက္ပါ စဥ္းစားေရြးခ်ယ္မႈ ပံုစံ(၄)မ်ဳိးအတြက္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ပါ၀င္ဦးေဆာင္မည့္သံဃာမ်ားမွေသခ်ာတိက်စြာသတ္မွတ္၍ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တို႔ဘာ (၃)ရက္ မတိုင္မွီ မည့္သည့္ၿမိဳ ႔ မည္သည့္သိမ္တြင္မည္သို႔ေသာပံုစံျဖင့္၊ မည္သို႔ေဆာင္ရြက္မည္ကို အဖြဲခြဲဦးေဆာင္တာ၀န္ရွိသံဃာမ်ားမွ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ
သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ႀကီး၏ ဆက္သြယ္ေရး တာ၀န္ခံမ်ားဆီသို႔ အေၾကာင္းၾကားေပးပို႔ပါရန္ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ ဘုရား…
ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ
ရဟန္းပ်ိဳသမဂၢႏွင့္သံဃာ့သာမဂၢီအဖဲြ႔
Tuesday, September 1, 2009
အာရွငါးႏိုင္ငံက ျမန္မာသံဃာမ်ား သပိတ္ေကာ္မတီဖြဲ႔စည္း
ေအးႏိုင္
၃၁ ၾသဂုတ္ ၂၀၀၉- အာရွႏိုင္ငံ ငါးႏိုင္ငံက သံဃာေတာ္ေတြ စုစည္းၿပီး သပိတ္ေကာ္မတီဖြဲ႔စည္းလိုက္ၾကပါတယ္။
ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ သီရိလကၤာနဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံေရာက္ သံဃာေတာ္ေတြ အစည္းအေ၀းကေန သပိတ္ေကာ္မတီကို ဖြဲ႔စည္းတာလို႔ အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္တဲ့ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္(ဘဂၤလားေဒ့ရွ္) အတြင္းေရးမွဴး ဦးရကၡ၀ံသက မိန္႔ၾကားပါတယ္။
မေန႔က အစည္းအေ၀းကေန ဆံငုးျဖတ္ခ်က္ ၅ ရပ္ ခ်မွတ္ခဲ့တယ္လို႔ အဆိုပါ သံဃာကမိန္႔ၾကားပါတယ္။
“သီတင္းကြတ္ လျပည့္ေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာ တတိယအႀကိမ္ သံဃပတၱနိကၠဳဇၨန ကံေဆာင္မယ္၊ ကံေဆာင္တဲ့ေနရာမွာ ဦးဇင္းတို႔အေနနဲ႔ ျပည္ပမွာရွိတဲ့ သံဃာမ်ား သပိတ္ေကာ္မတီဖြဲ႔ပီးေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ သံဃာ့တပ္ဦးလည္းဖြ႔ဲမယ္၊ အဲဒီ သံဃာ့တပ္ဦးေတြကေန ဦးဇင္းတို႔ ပူးေပါင္းၿပီး ေဆာင္ရမယ္ဆိုၿပီး အစည္းအေ၀းလုပ္ၾကတာပါပဲ”။
က်န္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ ဖြဲ႔စည္းလႈပ္ရွားမဲ့ သံဃာ့တပ္ဦးေတြနဲ႔ သပိတ္ေကာ္မတီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွာျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းလႈပ္ရွားတဲ့ သံဃာေေတြအတြက္ သပိတ္ေကာ္မတီက ဘ႑ာေငြရွားေဖြေပးမွာ ျဖစ္သလို၊ ျပည္တြင္းသံဃာထုအၾကားမွာ သံဃာ့တပ္ဦးအဖြဲ႔ေတြ တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းကာ ေက်ာင္းသားျပည္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးနဲ႔ အစုိးရျပဳတ္က်တဲ့အထိ ေဆာင္ရြက္ေရး စတာေတြ ပါ၀င္တယ္လို႔ ဦးပဇင္း ဦးရကၡ၀ံသက မိန္႔ၾကားပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ႀကီးက စစ္အစိုးရထံကေန အခ်က္ ၃ ခ်က္ ေတာင္းဆိုထားၿပီး အဲဒီ ၃ ခ်က္ကေတာ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္က ပခုကၠဴသံဃာေတြအေပၚ အၾကမ္းဖက္မႈကို ေတာင္းပန္ဖို႔၊ ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ထားတဲ့ သံဃာေတြကိုျပန္လြတ္ဖို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လြတ္ေပးဖို႔တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္အစိုးရက အဲဒီအခ်က္ေတြ မလိုက္ေလ်ာရင္ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ သံဃပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္မယ္လို႔ ေၾကညာထားပါတယ္။
http://burmese.dvb.no/news.php?id=8359
