Tuesday, December 16, 2008

ေနရာမေျပာင္းလိုၾကလွ်င္ လံုေအာင္ထိုင္ဖို႔လိုပါသည္



“က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္က ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ၾကက္ျခင္းထဲက ၾကက္ေတြနဲ႔တူတယ္။ ေခတ္အဆက္ ဆက္ကို ျပန္ ၾကည့္ၾကည့္… ဒီ ပိတ္ေလွာင္ခံထားရတဲ့ ၾကက္ျခင္းထဲကလြတ္ေအာင္ ဘယ္လိုအင္အားကုိ စုစည္းၿပီး ဘယ္လို ေဖာက္ထြက္မလဲဆိုတာ မစဥ္းစားဘဲ တေကာင့္ေခါင္းကို တေကာင္ဆိတ္ေနတာနဲ႔ပဲ ထိ္ပ္ေမြးေတြေျပာင္တာပဲ အဖတ္တင္ၿပီး အခ်ိန္တန္ေတာ့ အားလံုး ၾကက္တန္းမွာ လည္လွီးခံလုိက္ရတာ ခ်ည့္ပဲ”

မွတ္မိေနေသးသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္က ၾကားမိခဲ့ေသာ စဲြမိစဲြရာစကားေလးတခြန္းကို ….

“က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္က ႏိုင္ငံေရးသမားေတြဟာ ၾကက္ျခင္းထဲက ၾကက္ေတြနဲ႔တူတယ္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ကို ျပန္ ၾကည့္ ၾကည့္… ဒီ ပိတ္ေလွာင္ခံထားရတဲ့ ၾကက္ျခင္းထဲက လြတ္ေအာင္ ဘယ္လိုအင္အားကုိစုစည္းၿပီး ဘယ္လို ေဖာက္ထြက္မလဲ ဆိုတာ မစဥ္းစားဘဲ တေကာင့္ေခါင္းကို တေကာင္ဆိတ္ေနတာနဲ႔ပဲ ထိ္ပ္ေမြးေတြေျပာင္တာပဲ အဖတ္တင္ၿပီး အခ်ိန္တန္ေတာ့ အားလံုး ၾကက္တန္းမွာ လည္လွီးခံလုိက္ရတာခ်ည့္ပဲ”….

အဲသည္စကားကို ဆုိခဲ့သူက အဲသည္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္တံုးက အသက္ (၃၀) ၀န္းက်င္ေလာက္ပဲ ရွိဦးမည့္ က်မအေမ၏ စည္းရံုးေရးမွဴးတေယာက္ျဖစ္သည္။ လူငယ္ေပမယ့္ အေတြးမငယ္ခဲ့ပါ။ သူေျပာတာ တကယ္ပဲမွန္ေနမွန္း ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွား ေနသူမ်ားကို ေဘးကထုိင္ၾကည့္လာခဲ့သည့္ သည္ခရီးရွည္ႀကီးမွာ ရေနသည့္အေတြ႔အႀကံဳမ်ားက သူ႔စကားက မွန္ေနေၾကာင္း သက္ေသေတြ အမ်ားႀကီးကို က်မ ေတြ႔ခဲ့ရပါသည္။

ကိုယ့္ထက္ နည္းနည္းေလး ထင္ေပၚသြားလွ်င္ မနာလုိစိတ္၀င္လာတတ္သူမ်ား…. ကိုယ္လုပ္တာမွ အမွန္ထင္ေနသူ မ်ား…. ေဘးထိုင္.. ဘုိင္က်.. ဘုေျပာေနသူမ်ား…. ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ဘန္းျပေရွ႕တန္းတင္ၿပီး မိသားစုေကာင္းစားေရးအတြက္ အေရၿခံဳ သူမ်ား…..

တုိင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ပိုမို ေသြးစည္းညီညြတ္ရန္လုိအပ္ေနမႈ…. အက်င့္ပ်က္ျခစား သိကၡာက်ေနမႈမ်ားကို တဦးခ်င္းစီ ထိန္းခ်ဳပ္ေစာင့္စည္းမႈကို စတင္ရန္လိုအပ္ေနမႈ… ဘံုရန္သူကို ေပါင္းတိုက္ရန္…. ဆိုသည့္ အေျပာကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေအာ္ဟစ္ေနျခင္းအားရပ္တန္႔၍ အမွန္တကယ္ ေသြးစည္းညီညြတ္မႈကိုျပကာ ဘံုရန္သူကို အျမစ္ျဖတ္ခ်ႏိုင္မႈတို႔အား အေရးေပၚ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ျပဳျပင္ကယ္ဆယ္ေရးအျဖစ္ မသတ္မွတ္ၾကပါက ျမန္မာျပည္အရွက္ရေနျခင္း… ကူညီသူမဲ့ေနျခင္းအတြက္ ထို ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားတြင္ ပိုမိုတာ၀န္ရွိလာပါလိမ့္မည္။

ဘာျဖစ္လို႔ က်မ သည္လိုေရးရသလဲဆိုလွ်င္… ျမန္မာ့အေရးကိုကိုင္ေသာ ထုိင္းေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိတဦး၏ ျပစ္ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္ ေ၀ဖန္ျခင္းကို က်မလည္း ဘာမွ မသိရ.. မလုပ္ရ… ပါဘဲႏွင့္ အေျခာက္တုိက္ ေခါင္းငံု႔ခံခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ က်မ သည္ဖက္ကို ထြက္လာကတည္းက တုိင္းရင္းသားေတြ၏ အစည္းအေ၀းေတြ.. အခမ္းအနားေတြမွာ သတင္းသြားယူတိုင္း… “ဗမာေတြ…” အစခ်ီ နာက်ညး္မႈအလကၤာေတြကို အေတာ္ေလး နာခံခဲ့ရပါသည္။ ဗမာစစ္တပ္… ဟုေခၚေသာ အက်င့္ပ်က္မ်ား ပညာမဲ့မ်ားႏွင့္တည္ေဆာက္ထားသည့္ ထိုစစ္တပ္၏ လုပ္ရပ္မွန္သမွ်အတြက္ က်မတို႔ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားမ်ား အေျခာက္တုိက္ တုိင္းရင္းသားညီအကိုေမာင္ႏွမ်ား၏ မုန္းတီးမႈခံေနရသည္ကို က်မ အေတာ္ေလး ထိခုိက္ခံစားခဲ့ရၿပီးျဖစ္ပါသည္။

သူက ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနသမွ် လူႀကီးအားလံုးအား နံမည္တပ္၍ နံမည္ေရွ႕တြင္ ဦး…တပ္ေခၚရမည္ကို သိရေလာက္ေအာင္ ျမန္မာမႈႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ္လည္း သူ၏ ထုိႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအေပၚ အထင္မႀကီး… မေလးစား… ရြံလ်ာ စက္ဆုပ္မႈမ်ားအား ျပလိုေသာအားျဖင့္ နံမည္အတုိင္းေခၚေ၀ၚသံုးႏႈန္းလွ်က္… ရာထူးယူထားၿပီး အလုပ္မလုပ္ဘူး။ ပိုက္ဆံကို ျမန္မာျပည္ထဲမွာ မျမင္ဘူးခဲ့ဘဲနဲ႔ ဒီဘက္ေရာက္မွာ ငါတုိ႔ေတာင္ မေသာက္ႏုိင္တဲ့အရက္ကိုေရခ်ဳိးသလုိ ေသာက္ေနတဲ့ ေကာင္ ေတြ…. စသျဖင့္ နင့္နင့္နာနာေျပာသမွ် က်မမွာ ျမန္မာျဖစ္မိသည့္အတြက္ ေခါင္းငံု႔ခံခဲ့ရပါသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း (၈) ေလးလံုး အေရးအခင္းကာလမ်ားအတြင္း ေဟာေျပာပဲြမ်ားတြင္ ဆရာေသာ္က က “က်ေနာ္ ဗမာလူမ်ဳိးအျဖစ္က ႏႈတ္ထြက္ခ်င္ေနတာ ဘယ္မွာ ေလွ်ာက္လႊာတင္ရမယ္မွန္း မသိလို႔ဗ်ာ” ဟု သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ခဲ့တာျဖစ္လိမ့္မည္။

---- ဥကၠဌက သူ႔ကားျပင္စရိတ္ဆိုၿပီး ဘတ္ ႏွစ္ေသာင္းေတာင္းသတဲ့။ နင္စဥ္းစားၾကည့္စမ္း။ နင္တုိ႔ ဗမာအဖဲြ႔အစည္းေတြကို အန္ဂ်ီအုိေတြပိုက္ဆံေပးေနတာ ပုဂၢလိက ကား၀ယ္စီးဖို႔ ကားျပၿပီး ကားျပင္စရိတ္ေတာင္းတာ ထုတ္ေပးဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ နင္တုိ႔ ႏိုင္ငံေရးကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေအာင္လုပ္ဖို႔ သူတို႔ရွာထားတဲ့ေငြကို လာေပးတာ။ အခု နင္တုိ႔လုပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံလြတ္ေျမာက္ေရး ႏွစ္ေပါင္းဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ။ အဲန္ဂ်ီအိုေတြက ေပးတဲ့ပိုက္ဆံကို နင္တို႔လူႀကီးေတြ ထိုင္သံုးေနတာ ဘတ္ ဘယ္ႏွစ္သန္းရွိၿပီလဲ။ အဲဒီေငြနဲ႔ လုပ္တဲ့အလုပ္ ဘယ္ေလာက္ၿပီးေျမာက္တြင္က်ယ္လဲ။ ဘယ္ေလာက္သံုးပီးရင္ အလုပ္ ဘယ္ေလာက္ပီးေနၿပီဆုိတဲ့ အေျဖတခါမွ ထြက္မလာဘူး။ အရင္တံုးက တုိင္းရင္းသားေတြလုပ္တဲ့အစည္းအေ၀းပဲျဖစ္ျဖစ္… ဗမာေတြလုပ္တဲ့အစည္းအေ၀းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ကိုဖိတ္ရင္ ငါလုိက္တက္ေသးတယ္။ အခု ငါ့ကိုလာဖိတ္ရင္ တကယ္အလုပ္္ျဖစ္မယ့္ပဲြလား။ မဟုတ္ရင္ ငါ့လာမေျပာ နဲ႔…နင္တို႔ ပိုက္ဆံေတာင္းဖုိ႔ အေၾကာင္းျပလုပ္တဲ့ပဲြကို ငါစိတ္မ၀င္စားဘူးလို႔ ေျပာလုိက္တယ္”

က်မလည္း ဘာမွ မသိရေသာ ထိုသူေျပာသည့္ကိစၥမ်ားအတြက္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလဆန္းမွာ အေျပာခံခဲ့ရသည့္ ထုိစကား မ်ားသည္ က်မတသက္တာမွာ ျမန္မာျဖစ္ရျခင္းအတြက္ တနင့္နင့္ ရွက္ေနေစေတာ့မည့္ ဘယ္ေတာ့မွ မက်က္ေသာ စိတ္ ဒဏ္ရာမ်ား ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ က်မတို႔ သာမန္ျပည္သူမ်ားမွာ ျမန္မာျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ေရာက္ေလရာမွာ …နင္မဟုတ္လည္း နင့္အေဖပဲ… ဆုိတာမ်ဳိးႏွင့္ နာက်င္ရေပါင္းလည္း မ်ားလွပါၿပီ။

ထို ထုိင္းဗိုလ္မွဴးက က်မကို ေနာက္ဆံုးပိတ္အေနႏွင့္ ေျပာတာက “ငါ ဒီစကားေတြကို နင္တို႔လူႀကီးေတြကို ေျပာၿပီးၿပီ။ တေယာက္မွ အခ်ဳိးမျပင္ဘူး။ အရွက္မရွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ နင္တို႔လူငယ္ေတြကို ငါက ထပ္ေျပာၾကည့္တာပဲဲဲ။ နင္တုိ႔လက္ထက္ မွာေတာ့ ဒီအခ်ဳိးေတြနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အတြက္ တကယ္အလုပ္လုပ္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ငါေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္”

အကယ္၍ ထိုသူ႔နံမည္ကို အတိအက်သိလုိပါက က်မကေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲသည္တံုးက က်မက ေရွ႕ခန္းမွာထိုင္စီးၿပီး သူေျပာသမွ်ခံေနရခ်ိန္တြင္ ေနာက္ခန္းထဲ၌ သတင္းေထာက္ကိုမိုးေက်ာ္ႏွင့္ က်မ နံမည္ မမွတ္မိေတာ့ ေသာ ကရင္လူငယ္ေလးတေယာက္ပါပါသည္။ သူတို႔က တကယ္အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသလား… သည္အသံေတြ မၾကားခ်င္၍ မပတ္သက္ခ်င္၍ပဲလားမသိ… တုပ္တုပ္မွ်ပင္ မလႈပ္ခဲ့ၾကပါ။ သည္ေတာ့ ထိုသူ႔နံမည္သိလုိသူမ်ား သူတို႔ကို ရွာေဖြေမးျမန္း ႏိုင္ပါသည္။ က်မကေတာ့ ဦးေႏွာက္သိပ္မေကာင္းေသာေၾကာင့္ တခါတည္းေတြ႔ဖူးေသာသူမ်ား၏ အမည္ကို မွတ္မိရိုး ထံုးစံ မရွိပါ။

အခ်ဳိးေတြ… ျပင္ဖို… ဆိုသည့္စကားကိုၾကားေတာ့ က်မက ျမန္မာ့ရိုးရာပံုျပင္ေလးတပုတ္ကုိ သြား၍ သတိရမိၿပီး ၿပံဳးမိပါသည္။

ပံုျပင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဟိုး…. ေရွးေရွးတုန္းက… ႏွင့္ပဲ စရပါလိမ့္မည္။

ဟုိးေရွးေရွးတုန္းက ရြာေလးတရြာမွာ မိသားစုေလး တစုရွိပါသတဲ့။ အဲဒီမိသားစုေလးမွာ အလြန္မွ နေမာ္နမဲ့ ေနတတ္ထုိင္တတ္ တဲ့ သမီးတေယာက္လည္းပါ ပါသတဲ့။ တေန႔ေတာ့ ညစာ ထမင္းစား၀ုိင္းထုိင္ၾကတဲ့အခါ သူက ဖခင္ျဖစ္သူနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ မွာ ၀င္ထုိင္လုိက္ပါသတဲ့။ အဲဒီလုိဆိုရင္ပဲ ဖခင္ျဖစ္သူက မ်က္ႏွာမသာမယာနဲ႔ “ဒီေန႔ တို႔ေတြ ေနရာေျပာင္း ထုိင္ရ စို႔ရဲ႕” လို႔ ေျပာၿပီး ေနရာေရႊ႕ဖို႔ျပင္သတဲ့။ က်န္မိသားစု၀င္မ်ားကလည္း ဟုတ္ကဲ့ အေဖ… ဆုိၿပီးေနရာေရႊ႕လိုက္ၾကေပမယ့္ အဲဒီ မသိသားဆုိး၀ါးလွတဲ့ သမီးက အေဖ က်မေရာ ပါေသးလား… လို႔ ေနရာမေရႊ႕ဘဲေမးလိုက္တဲ့အခါ အေဖႀကီးက စိတ္ဆိုးလာၿပီး “ေနရာေျပာင္းဖို႔ ေျပာေနရတာ နင့္ေၾကာင့္” လို႔ ေျပာလုိက္ပါသတဲ့။

ႏိုင္ငံေရးအသုိင္းအ၀ိုင္းတြင္ ညေနပိုင္း အရက္တျမျမႏွင့္ဇိမ္က်ေနေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားအား ထိုပံုျပင္ေလးကို ႏွစ္သစ္ ကူး လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလိုက္ပါရေစ…။ သို႔ေသာ္ အားလံုးက အေဖ က်မေရာပါေသးလား… ဆုိသူမ်ားခ်ည့္ ျဖစ္ေနမည္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ က်မတို႔အားလံုး ေသဖို႔သာေကာင္းပါေတာ့မည္။

ခြာညိဳ

ေန႔သစ္မွတင္ျပသည္။

0 comments: